::J@~Ri[a]B::'s profile::J@~Ri[a]B::PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
::J@~Ri[a]B::January 17 Heavenly Days 目覚ましが鳴る前に起きて時を止める
思い出せるのはもうなんとなくだけど君の事 一億分の君に会えた奇跡なんかも いつの間にか忘れちゃうかな 忘れた事さえもきっと忘れてしまうの heavenly days 胸のポケットの部屋 君の消えたぬくもりを探すよ もう二度と君を想うことはなくても あぁ まだ少し暖かいあの日々に鍵をかけて 歩き疲れて座り込んで途方にくれて 叶わない夢『運命』とか二人なら言えた 改札口で言えなかった言いたかった 「ありがとう」って言葉は多分 「さようなら」よりも悲しい言葉に思うの heavenly days うまく笑えてたかな 最後のキスシーン震える君の手を 握れなかった涙さえ落ちなかった あぁ 一人ぼっちになり今さら溢れ出すよ heavenly days 胸のポケットの部屋 君の消えたぬくもりを探すよ もう二度と君を想うことはなくても あぁ 手を伸ばしてみても ここにはもういないよ 新しい光の下歩き出すよ December 27 P.L.A.Nอยู่ๆก็มีแผนสำหรับอนาคตตัวเองเรียบร้อยแล้ว
ซึ่งเป็นอนาคตอีกโคดไกล
......
จะได้ไปฝึกงาน
จะไปสมัครเรียนอาลียองซ์
จะต้องสอบโทเฟว
จะเตรียมตัวไปเรียนต่อ
จะคิดทรงผมรับปริญญา
จะ...ฯลฯ
......
ซึ่งทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นอย่างเร็วสุดภายในสามเดือนหน้า
....เยี่ยม!!!
ขณะนี้ เหลือเวลาอีกสามเดือนที่ไม่ค่อยมีเป้าหมายอะไรเท่าไหร่...
สามเดือนที่ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันให้ทำนอกจากอ่านหนังสือสอบเก็บหน่วยให้ครบๆไป...
สามเดือนที่หมดแรงเรียนไปตั้งแต่สามเดือนที่แล้วละ...
......
เมื่อไหร่สามเดือนนี้จะผ่านไปไวๆซักที><
รู้สึกการมีอะไรให้ทำมันน่าสนุกกว่า
อย่างน้อยการกระทำอย่างมีจุดมุ่งหมายก็ช่วยให้ไม่รู้สึกไร้คุณค่าทางสารอาหาร
อย่างน้อยการได้เดินตามเป้าหมายอะไรซักอย่างก็ช่วยให้ไม่รู้สึกว่าหายใจเอาอากาศทิ้งไปวันๆหรือใช้ชีวิตเพื่อกินข้าวเฉยๆ
......
ถึงเป้าหมายในอีกสามเดือนข้างหน้า จะไม่ค่อยตรงกับที่เคยอยากให้เป็นเมื่อสามเดือนที่แล้ว
แต่ก็รู้สึกดีใจที่หาอะไรที่คิดว่าตัวเองจะชอบเจอ
และหวังว่าคงจะชอบมันจริงๆ...
...ต้องชอบสิ! เพราะมันเป็นสิ่งที่เราเลือกเอง เย่!
......
สามเดือนข้างหน้า...แล้วเจอกัน!!
.
.
.
.
.
..อื่มมมม...ขอวาร์ปไปเดี๋ยวนี้เลยได้มะ? 555+
December 24 :*:*:メリクリ:*:*:
**..**..** ** 日々は思い通りに行かなくて また ** **.*.*..**..*.*.** December 04 ZzzzZzzzzZzzzinspired by "หลับเถิดชาวไทย" จาก โลกจิต โดย แทนไท ประเสริฐกุล
ขณะนี้ดิชั้นอายุ 21 ปี
สมมติว่านอนเฉลี่ยตกวันละ 10 ชม..... 8 ชม.
(วันธรรมดา 6-7 แล้วไปทบตอนสุดสัปดาห์กับปิดเทอม 12-14 ชม.)
วันนึงมี 24 ชม.
24 หาร 8 เท่ากับ 3
เท่ากับเราใช้เวลานอนไปเป็นจำนวน 1 ใน 3 ของวัน
เมื่อนำเศษหนึ่งส่วนสี่ไปคูณอายุปัจจุบัน
1/3x21=7
เท่ากับว่าตลอด เกือบ๒๒ปีที่ผ่านมานั้น...เราใช้เวลานอนไปแล้ว 7 ปี!!!!
นี่ถ้าตับแข็งตายตอนอายุ 84...ก็คงจะนั่งบ่นให้เทคที่เป็นเอดส์ตายลงนรกมาแล้วก่อนหน้าฟัง
ว่าดูซิ...ถึงชั้นจะได้อยู่นานกว่าแก...คืออยู่มาได้จน 84
แต่ชั้นได้ใช้เวลาจิงแค่ 56 ปีเอง!!
ดิชั้นจะเสียเวลาไปกับการนอนถึง 28 ปี!!!
ตามสไตล์นักธุรกิจ...เวลาทุกเม็ดย่อมเป็นเงินเป็นทอง
(แบบป๊ากะพี่โจ้ ที่คิดว่าเวลา๑๒ชม.ที่ต้องเสียไปบนรถไฟเอาไปสร้างรายได้ได้มหาศาล)
ตามworst case scenarioแล้ว...สมมติว่าจบอักษรศาสตร์บัณฑิตไป
แต่ดันตกงาน...ต้องไปรับจ้างบีบสิว
ได้ค่าแรงขั้นต่ำชม.ละ 22 บาท
ทำวันละ 7 ชม.
(เข้า9โมง ออก5โมง พักเที่ยง)
ได้เงินตกวันละ 154 บาท
ปีนึงมี 365 วัน ก็เท่ากับปีละ 56,210บาท
ซึ่งการที่ดิชั้นเสียเวลานอนไปถึง 28 ปีนั้น...
จะทำให้เสียรายได้ตลอดชีวิตนี้ไปถึง 1,573,880 บาททีเดียว!!!
และถ้าbest case scenario...จบอักษรศาสตร์บัณฑิตไป
และยังตกงานเหมือนเดิม...ต้องไปเป็นเลขาฯพี่โจ้
จะโกงเงินเดือนมาได้ เดือนละ1แสนบาท
ปีนึงมี12เดือน ก็ตกปีละ ล้านสอง
ซึ่งเมื่อหมดสิ้นเวลาในชีวิตไปกับการนอนถึง 28 ปีแล้วนั้น...
เท่ากับชั้นโดนโกงรายได้ไปถึง 33 ล้าน 6 แสนบาท!!!!!!!!!O_o~
คิดดูสิว่าเงินขนาดนั้น...
กินเกี้ยมอี๋หมูสับผังบุ้งได้กี่ล้านชาม!!
กินสุดยอดพาร์เฟต์ของร้านมุราฮาตะได้กี่ล้านถ้วย!!
เอาไปทำนมได้กี่ล้านข้าง!!
เอาไปซื้อโฮสต์ได้กี่ล้านคน!!
ฮือออออ....ช่วยด้วยยยย~
ดิชั้นถูกโกงงงงงง><~
เอาตังค์ 1-33 ล้านบาทเค้าคืนมานะเว้ยยยยย ~><~
.............................
...............
...... November 24 眠れない夜は・・・..ตีสามครึ่ง..
..ความมืดที่เงียบสงัด..
..ลมพัดเอื่อยๆ..
..แสงเทียนพริ้วไหว..
..ถ่านลุกแดงวาบเป็นจังหวะ..
..ควันกลิ่นมิ้นท์ลอยอ้อยอิ่ง..
...หอม...เย็น...
........
....
..
..โอ่ย..สมองขาดออกซิเจนแล้ว...สลบดีกว่า..
..
....
........ |
|
|||
|
|